Medlight630pro

Medlight 630Pro regeneruje i odżywia chore komórki i tkanki.
Dzięki dostarczeniu energii do komórek przyspiesza gojenie ran oraz leczy ból.

dr T. Harry WhelanOd pewnego czasu terapia światłem bliskiej podczerwieni była sugerowana do stosowania w leczeniu ran. Lekarze sprawdzali, jak to specjalna technologia oświetlenia pomaga na trudno gojące się rany, takie jak owrzodzenia skóry spowodowane cukrzycą, poważne poparzenia i ciężkie rany jamy ustnej wywołane przez chemioterapię i radioterapię. Projekt obejmował badania laboratoryjne i badania kliniczne, i był zatwierdzony przez US Food and Drug Administration (FDA), finansowany przez NASA Small Business Innovation przez umowy badawcze Departamentu Transferu Technologii NASA Marshall Space Flight Center w Huntsville, Alabama

MEDLIGHT630PRO to przełom w gojeniu ran i leczeniu bólu
>przeczytaj więcej<

Słabe krążenie, a owrzodzenie cukrzycowe

Czy doznałeś kiedyś urazu stopy lub nogi i rana nie chciała szybko się zagoić? Co gorsza, nie goiła się wcale… rana stawała się co raz głębsza i większa. Infekcja sprawia, że jest co raz gorzej.

Taki przebieg wydarzeń jest częsty i ludzi chorych na cukrzycę. Czasami jedna przytrafia się to ludziom, którzy nie są chorzy na cukrzycę. Czy to prawda?

Wiele ludzi ma cukrzycę nawet nie wiedząc o tym. Jest prawie tyle samo ludzi, którzy nie wiedzą, że chorują na cukrzycę, jak tych którzy leczą się na cukrzycę. Dlatego bardzo istotnym jest wczesne wykrywanie cukrzycy i odpowiednie jej leczenie. Diabetycy muszą utrzymywać poziom cukru na odpowiednim poziomie, a ich stopy powinny być regularnie sprawdzane. Jeśli nie oto co może się wydarzyć…

Jeśli cierpisz na uraz stopy, rana goi się bardzo powoli lub nie goi się, a infekcja pogarsza sytuację.

Dlaczego rany nie goją się prawidłowo?

W dłuższej perspektywie funkcjonowanie organizmu diabetyka znacznie się pogarsza. Na przykład, gorsze krążenie krwi oraz uszkodzenie odbierania bodźców czuciowych w nogach powodują brak odczuwania bólu. Owrzodzenia na kończynach u osób chorych na cukrzycę powstają na skutek złego krążenia krwi i braku wrażliwości czuciowej – to jest moment gdy zaczyna się problem.

Dlaczego skóra nóg jest cienka?

Twoja skóra jest, źle nawodniona i staje się cienka. Jeśli nosisz te same, złe buty przez dłuższy czas jest prawdopodobne, że dojdzie do obtarcia lub powstania pęcherzy na skórze.

Co wtedy czuć?

Nie masz czucia swoich nóg, to znaczy nie czujesz żadnego bólu.

Czy taka rana wyleczy się?

Złe krążenie krwi też ma inne złe skutki. Normalnie krew doprowadza różne chemikalia do komórek. Te substancje chemiczne powodują wzrost komórek i wypełnienie luki w ranie. Komórki starają się również neutralizować niebezpieczne bakterie.

Rany stopy cukrzycowej i owrzodzenia są problemem, który dotyka 15% ludzi chorych na cukrzycę. Gdy owrzodzenie się rozwija, ryzyko amputacji kończyny dolnej wzrasta 8-krotnie.

Zamknięty krąg?

Jeśli nie zorientujesz się, że masz pęcherz lub rozcięcie, rana stanie się większa. Zdrowa tkanka zamiera. Rana pogłębia się i dotyka tkanki mięśniowej i ścięgien – leczenie staje się coraz trudniejsze. Rana staje się doskonałym oknem dla infekcji. Coraz większa ilość tkanki zamiera. Nazywane jest to gangreną i może doprowadzić do konieczności amputacji palca lub stopy.

 

Szybkie gojenie ran zainfekowanych gronkowcem złocistym

Dwa lata temu Grzegorz Gorczyca doktorant Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej, otrzymał grant w ramach programu “Ventures” fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Zespół przygotowywał nowatorski materiał opatrunkowy umożliwiający szybkie gojenie ran zainfekowanych gronkowcem złocistym. W czerwcu 2012 roku Grzegorz Gorczyca został laureatem konkursu “Jaskółki Przedsiębiorczości”.
Poza właściwościami przeciwbakteryjnymi, materiał wykazuje właściwości przeciwutleniające ? większe nawet kilkunastokrotnie od aktualnie stosowanych materiałów. Charakteryzuje się także zwiększoną zdolnością do absorpcji wysięków z rany ? ma większą chłonność, dzięki czemu zapewnia odpowiednie – wilgotne środowisko gojenia.

Opatrunki mogą wykorzystywać różne czynniki przeciwdrobnoustrojowe, dzięki czemu będą mogły być stosowane przeciwko różnym drobnoustrojom. Obecnie badania dotyczą głównie stosowania tych opatrunków na rany zainfekowane gronkowcem złocistym. Bedzie istniała również możliwość wykorzystania opatrunków do standardowych ran, tego typu opatrynki nie będą zawierały peptydów antydrobnoustrojowych.

Skład materiału opatrunkowego i technologia są już opatetowane. W ciągu dwóch, trzech lat ten nowatorski materiał opatrunkowy znajdzie się na rynku.

Więcej na temat tego wynalazku można przeczytać na stronie naukawpolsce.pap.pl

Gronkowiec złocisty

Gronkowiec złocisty to bakteria, której nosicielstwo występuje bardzo często wśród personelu szpitalnego. Toksyna gronkowca jest niezwykle odporna na działanie wysokiej temperatury. Nawet gotowanie przez 30 minut nie niszczy toksyny gronkowca. Najlepiej rozwija się w temperaturze 37 °C. Objawami zatrucia gronkowcem są: wymioty, biegunka, spadek ciśnienia krwi, wstrząs a nawet śmierć. Przyczyną zatruć gronkowcem mogą być produkty spożywcze: wędliny, mięso, sałatki, ciastka, przetwory mleczne. Toksyna obecna w produkcie spożywczym z reguły nie zmienia smaku ani zapachu zakarzonego produktu.

Gojenie ran, antybiotyki i lasery LLLT

gojenie ran a antybiotyki

Oporność na antybiotyki to cecha części szczepów bakteryjnych, która umożliwia im przeciwstawianie się wpływowi antybiotyku. (Wikipedia)

Niektórych z czytelników tego artykułu, prawdopodobnie nie byłoby na świecie, gdyby w 1928 roku nie została przypadkowo odkryta penicylina. Stosowanie antybiotyków na dużą skalę  rozpoczęło się od połowy lat 40 ubiegłego wieku. Teraz używanie antybiotyków jest oczywiste. Niestety, bakterie stają się co raz bardziej odporne i obecnie jesteśmy praktycznie bezbronni wobec coraz większej oporności bakterii. Potrzebny jest nowy sposób walki z bakteriami.

Nową możliwością walki przeciwko oporności bakterii na antybiotyki jest laseroterapia niskiego poziomu LLLT. Terapia światłem została odkryta zaraz po wojnie i obecnie rozwija się bardzo szybko. Wykorzystanie światła niebieskiego i ultrafioletowego jest dobrze znane, ale mało używane, prawdopodobnie z tego powodu, że łatwiej jest stosować lekarstwa.

Czy światło lasera LLLT wspomaga gojenie ran przez niszczenie bakterii?

Światło lasera niskiego poziomu nie zabija bakterii. Układ odpornościowy, podczas miliardów lat ewolucji doskonalił się do takiej sytuacji, a przecież terapia LLLT wzmacnia układ odpornościowy.

Zatem istnieje pilna potrzeba, aby wskazać sytuacje, w których wykorzystanie terapii LLLT może zastąpić lub zmniejszyć zapotrzebowanie na antybiotyki. Jednym z oczywistych przykładów takiej sytuacji jest rana cukrzycowa. Stosowanie naświetlań laserem LLLT będzie w pierwszej kolejności wspomagać gojenie rany, co zaowocuje zmniejszonym zapotrzebowaniem na antybiotyki podczas procesu gojenia rany. Laser LLLT  nie zabija bakterii, a jedynie zmniejsza obszary ataku, co jest już wielkim postępem.

Wiadomo, że terapia LLLT zwiększa  mikrokrążenie w naświetlanym obszarze. Zwiększone mikrokrążenie oznacza zwiększoną aktywność immunologiczną w tej okolicy, co utrudnia namnażanie się bakterii. Badania wskazują również, że zwiększone mikrokrążenie wspomaga działanie antybiotyków, ich działanie jest  bardziej skuteczne, a więc wymagane są mniejsze dawki.

Wspomaganie terapii antybiotykowych przez naświetlanie laserem LLLT staje się skuteczną formą walki z infekcjami bakteryjnymi, co w znaczący sposób przyspiesza gojenie ran. Obecnie urządzenia medyczne LLLT są dostępne dla indywidualnych użytkowników, a ich stosowanie jest skuteczne, łatwe i bezpieczne.

>> Czytaj więcej: Urządzenie do gojenia ran i leczenia bólu Medlight630Pro

 

Terapia laserem niskiego poziomu LLLT

Leczenie ran laserem led
Terapia laserem niskiego poziomu (Level Laser Therapy lub LLLT) jest leczeniem stosowanym w leczeniu bólu, zaburzeniach stawów i gojeniu ran. Najczęściej stosuje się naświetlanie diodami LED co prowadzi do zmiany funkcjonowania komórek. Istnieje wiele badań klinicznych wykazujących, że LLLT jest skuteczne w szerokim spektrum leczenia bólu i w leczeniu ran.

Terapia laserowa może przyczynić się do łagodzenia lub leczenia bólu, najczęstsze dolegliwości, które leczy się laserami LED to:

  •     Bóle stawów
  •     Bóle szyi i pleców
  •     Zespół cieśni nadgarstka
  •     Reumatoidalne zapalenie stawów
  •     Zapalenie kości i stawów
  •     Zapalenie zatok
  •     Zapalenie migdałków
  •     Przewlekłe bóle pleców
  •     Rany i ból powstały z powodu urazu
  •     Likwidowanie stanów zapalnych
Gojenie ran leczenie bólu laserem lllt

Gojenie ran, leczenie bólu laserem LLLT

 

Naświetlanie laserem LLLT jest pomocne zarówno przy lekkim bólu jak i przy przewlekłym silnym bólu. Stwierdzono silny wpływ naświetlań na gojenie ran, wrzodów i odleżyn. LLLT zmniejsza stany zapalne, jest przydatne przy leczeniu chorób skóry takich jak trądzik i egzemy. Terapia laserowa jest również stosowana przy leczeniu migren i blizn po ranach. Ten rodzaj terapii jest również stosowany w leczeniu wypadania włosów.

Leczenie bólu i gojenie ran przy pomocy lasera LED

Światło lasera niskiego poziomu podczas terapii światłem powoduje reakcje fotochemiczne w komórkach, na które zostało skierowane. Zwiększenie przepływ krwi do naświetlanego obszaru powoduje zwiększenie adenozynotrójfosforanu w mitochondriach, które produkują więcej tlenu. Powstaje także więcej ATP (paliwo dla komórek), co pomaga w odbudowie uszkodzonych komórek.

Wspaniałą rzeczą w użyciu terapii laserowej niskiego poziomu jest to, że jest bezbolesna. Może być stosowana w dowolnym momencie. Zapewnia również szybką ulgę, znacznie zmniejsza czas leczenia i gojenia ran poprzez stymulację komórek. Jest to również w 100% bezpieczna ze względu na niski poziom mocy lasera, który jest na tyle niski, że nie może uszkodzić żadnej z komórek, które są naświetlane. Jest to metoda nietoksyczna, nieinwazyjna i nie ma praktycznie żadnych długofalowych skutków ubocznych dla pacjenta. Użycie lasera LLLT jest bardzo proste i bardzo szybkie.

Leczenie i gojenie ran laserami LLLT zależy od stanu pacjenta. Niektórzy pacjenci mają ulgę już po pierwszym naświetlaniu, podczas gdy inni muszą być leczeni od 8 do 10 razy, aby zmniejszyć lub zlikwidować ból.

>> Czytaj więcej: Laser LED

Jak powstają odleżyny

Odleżyny zawdzięczają swoją nazwę obserwacji, że u pacjentów, którzy są przykuci do łóżka i nie zmieniają pozycji, często rozwijają się owrzodzenia lub rany na skórze, czasami rany pogłębiają się aż do kości. Te rany powstałe w wyniku długotrwałego nacisku punktowego, nazywane są odleżynami. Gojenie ran odleżynowych może być trudne, szczególnie gdy pacjent jest chory na cukrzycę.

Jak powstają odleżyny?

Odleżyny powstają, gdy tkanka miękka znajduje się między wyniosłością kostną, a powierzchnią zewnętrzną i następuje długotrwały ucisk. Powierzchnią zewnętrzną może być materac, łóżko, wózek inwalidzki, a nawet inna część ciała. Do tkanek miękkich prowadzi szereg naczyń krwionośnych, dzięki czemu tkanki są odżywiane i odprowadzane produkty przemiany materii. Rany odleżynowe powstają, gdy długotrwały ucisk uniemożliwia swobodny dopływ krwi do tkanek i ich odżywianie. W rezultacie następuje uszkodzenie, a w ostateczności martwica okolicznych tkanek miękkich.

Odleżyny powstają przy długotrwałym ucisku, jednak mogą również powstać przy powtarzającym się ucisku, gdy okres przerwy jest zbyt krótki i nie pozwala na odpowiednie odżywienie tkanek. Odleżyny powstają łatwiej przy długotrwałym lekkim ucisku na tkanki, niż przy silnym, ale krótkotrwałym ucisku.

Najczęstsze obszary powstawania odleżyn

Należy pamiętać, że odleżyny nie powstają tylko w wyniku leżenia w łóżku – jak mogłaby sugerować nazwa. Często odleżyny powstają podczas długotrwałego siedzenia w jednej pozycji. Zatem lokalizacja ran zależy od pozycji pacjenta. U osób, które przebywają długo w łóżku odleżyny powstają na kostkach nóg, piętach, biodrach, w dolnej części pleców i kości ogonowej. Gojenie ran wymaga unikania ucisku w miejscu powstania odleżyny.

Czynniki ryzyka powstawania odleżyn

Na odleżyny najbardziej narażone są osoby, które znajdują się w grupach ryzyka. Gdy dana osoba jest zakwalifikowana do grupy ryzyka, należy podjąć odpowiednie środki w celu uniknięcia powstawania ran. Chociaż czynniki ryzyka mogą różnić się w zależności od okoliczności do najczęstszych należą:

  1. Pozostawanie w łóżku, na krześle lub wózku. Osoby unieruchomione w łóżku lub na wózku inwalidzkim mogą być narażone na powstanie odleżyn już po 1-2 godzinach stałego ucisku na tkanki miękkie.
  2. Niemożność zmiany pozycji bez pomocy (osoby pozostające w śpiączce, lub inne ograniczenia poruszania)
  3. Utrata jelita lub zaburzenia oddawania moczu. Źródła wilgoci na skórze od moczu, kału lub potu mogą podrażniać skórę.
  4. Złe odżywianie lub odwodnienie. Rany szybciej powstają, gdy skóra jest źle odżywiona.
  5. Obniżona świadomość. Osoba z obniżoną świadomością może nie być zdolna do działania przeciwdziałającemu powstawaniu odleżyn.  Zaburzenia świadomości mogą powstać po podaniu leków.

Jak zapobiec powstawaniu odleżyn

Większości odleżyn można zapobiec, a te które już powstały nie muszą się powiększać. Każdy przypadek musi być rozpatrywany osobno, aby zaplanować odpowiednie postępowanie w celu zapobieganiu odleżynom. Aby przyspieszyć gojenie ran należy przestrzegać następujących reguł postępowania:

  1. Właściwa, dokładna i systematyczna ocena stanu zagrożonych obszarów
  2. Utrzymywanie pacjenta w odpowiedniej czystości
  3. Odpowiednie oczyszczenie i wysuszenie w przypadku nietrzymania moczu, tak aby skóra pozostawała sucha
  4. Podawanie odpowiedniej ilości jedzenia i napojów
  5. Częsta zmiana pozycji pacjenta
  6. Stosowanie pomocniczych poduszek i gąbek w celu odciążenia kłopotliwych obszarów
  7. Równomierne rozłożenie obciążenia w przypadku osób pozostających na wózku inwalidzkim
  8. Unikanie otarć i podrażnień przy zmianach pozycji – używanie dźwigowych urządzeń pomocniczych

Istotne jest, aby pamiętać, że każdy pacjent wymaga indywidualnego podejścia.

>> Czytaj więcej na temat odleżyn

Leczenie ran otwartych

Leczenie ran otwartych

Jak leczyć otwarte rany?

Pierwsza pomoc

Gdy rana znajduje się na częściach ciała, takich jak warga lub powieka, lub części ciała, które wyginają się może zajść potrzeba umieszczenia szwów i zamknięcia rany. Rana jest szyta w celu utrzymania obu brzegów rany razem ze sobą, aby po wyleczeniu rany blizna była jak najmniejsza. Szwy na rany są zakładane również, gdy  rana jest głęboka i ma tendencję do otwierania się. Założenie szwów na rany jest konieczne również, gdy krwawienie nie ustępuje mimo długotrwałego (ok. 20 minut) bezpośredniego nacisku.

Lekarz  często znieczula okolicę rany, aby  szycie było mniej bolesne. Generalnie, jeśli rana nie jest głęboka, a brzegi rany mają tendencję do sklejania się, szwy mogą nie być potrzebne, choć szybkie gojenie ran wymaga zetknięcia ze sobą brzegów rany.

Należy zwrócić szczególną uwagę na rany kłute, które szybko przestają krwawić. Takie rany mogą łatwo stać się siedliskiem bakterii tężca.

Rana zakażona

Po przerwanie skóry może dojść do zakażenia rany. Wówczas rana  staje się czerwona, tkliwa, bolesna, często następuje wysięk ropny z zakażonej rany.

Jednym z rodzajów infekcji jest zapalenie tkanki łącznej (zapalenie skóry spowodowane przez bakterie). Innym jest gangrena, która może spowodować martwicę lub rozkład tkanek.

Gangrena – to martwica tkanki w części ciała, ma miejsce, gdy część ciała traci dopływ krwi. Może się zdarzyć w wyniku urazu, infekcji lub innych przyczyn. Ryzyko martwicy tkanki jest większe jeśli:

  • Występują poważne obrażenia
  • Choroba naczyń krwionośnych (np. miażdżycy)
  • Cukrzyca
  • Uszkodzony układ odpornościowy (np. z HIV lub chemioterapia)

Martwicze zakażenie tkanki podskórnej jest groźną chorobą zakaźną wywołaną przez bakterie, które zakażają tkankę poprzez rany. Głównymi objawami są obrzęk, przebarwienia i martwica otaczających tkanek. Skóra wokół rany jest rozgrzana i czerwona. Gojenie ran martwiczych jest bardzo trudne. Jeśli infekcja pogarsza się, skóra może ulec przebarwieniu, a zgorzel może się rozwijać.

Gojenie ran - zgorzel gazowa linki wikipedia

Martwicze zapalenie powięzi | wikipedia

Zgorzel gazowa (martwica mięśni) powstaje gdy rana ulegnie zakażeniu przez niektóre bakterie, zwykle Clostridium. Ta infekcja powoduje nagły ból i obrzęk wokół rany, umiarkowany wzrost temperatury, obniżenie ciśnienia krwi i szybkie bicie serca. Skóra wokół rany staje się blada, z powodu płynu, który powstaje bezpośrednio pod powierzchnią. Cuchnący, brązowo-czerwony płyn może wypływać z rany. Leczenie rany polega na podawaniu dożylnie penicyliny. Gojenie ran wymaga chirurgicznego usunięcia zakażonej tkanki oraz tkanek z najbliższego sąsiedztwa.

 

Important!

Pytania jakie możesz zadać lekarzowi na temat otwartych ran

  • Jak powinna być czyszczona rana i jak często powtarzać proces oczyszczania rany?
  • Czy konieczne są szwy?
  • Czy stosować na rany maści antybakteryjne?
  • Cy potrzebne jest zażywanie antybiotyków? Jakie są skutki uboczne?
  • Czy muszę zaszczepić się na tężec?
  • Czy rana powinna być zakryta czy pozostawiona otwarta?
  • Jak długo potrwa gojenie ran?
  • Czy są jakieś oznaki lub objawy, które powinny być śledzone i zgłaszane do lekarza?

Samodzielne dbanie i leczenie rany

  • Pozwól, aby bezpośrednio po zranieniu rana krwawiła swobodnie i oczyściła się, chyba że nastąpiła duża utrata krwi, w takim przypadku trzeba uciskać okolice rany, aby zatrzymać krwawienie.
  • Oczyść ranę wodą z mydłem, lub samą wodą.
  • Usuń wszystkie cząstki lub zanieczyszczenia w celu zapobiegania zakażeniu.
  • Następnie załóż na ranę jałowy opatrunek. Jedak drobne rany,  często leczą się szybciej, jeśli pozostawisz je odkryte.
>> Czytaj więcej: Leczenie ran laserem LED

Leczenie laserem

Leczenie laserem jest rodzajem postępowania terapeutycznego, które wykorzystuje lasery lub diody elektroluminescencyjne LED do leczenia różnych problemów medycznych. Wśród wielu różnych metod leczenia laserem, najczęściej stosowana jest laseroterapia niskiego poziomu  (LLLT), czasami określana jako terapia zimnym laserem. Przypuszcza się, że światło emitowane przez laser zmieniają funkcje komórek, a tym samym pomaga w eliminowaniu problemów zdrowotnych takich jak ból i gojenie ran.

Świat medycyny konwencjonalnej rzadko wykorzystuje leczenie laserem i uważa ten sposób za eksperymentalny lub alternatywną formą leczenia. Lasery są jednak wykorzystywane w tradycyjnej medycynie na wiele sposobów, w tym do wykonywania nacięć, czy leczenia nowotworów.

Używanie lasera LLLT jest wygodne, światło lasera należy kierować na uszkodzony obszar ciała. Laser emituje światło o niskim poziomie energii, światło o określonej długości fali zmienia strukturę funkcjonowania komórek w naświetlanym regionie; te zmiany pozwalają rozpocząć proces gojenia. Światło lasera  hamuje stany zapalne i likwiduje ból oraz powoduje lepsze krążenie krwi w naświetlanym obszarze, przyspiesza gojenie ran. Dodatkowo, lasery niskiego poziomu mogą zwolnić napięcie mięśniowe i pomagają w naprawie tkanki kostnej.

Korzyści wynikające z leczenia laserowego

Podczas leczenia nie ma żadnych nacięć, cykle leczenia są bezbolesne, nie trzeba zażywać leków przeciwbólowych, gojenie ran jest przyspieszone. Ogólnie rzecz biorąc, pacjenci odczuwają mniejszy ból po zabiegu laserem, ponieważ proces gojenia uwalnia endorfiny – substancje chemiczne indukujące przyjemność.

Leczenie laserem jest stosowane w bardzo szerokim zakresie. Najczęstsze dolegliwości, które korzystają z tego typu leczenia obejmują reumatoidalne zapalenie stawów RTS, zapalenia ścięgien, przewlekłe zaburzenia szyi i stawów. Systematyczne naświetlanie często pomaga pozbyć się bólu. Naświetlanie trudno gojących się ran przyczynia się do ich szybszego gojenia.

Stopa cukrzycowa

Stopa cukrzycowa

Stopa cukrzycowa jest częstym problemem u pacjentów chorych na cukrzycę. Pacjenci z cukrzycą są narażeni na szeroki zakres związanych z tym problemów zdrowotnych, a ich nogi są szczególnie narażone na uszkodzenia. Najczęstszą przyczyną amputacji kończyn dolnych są powikłania stopy cukrzycowej. Ogromne znaczenie ma zatem właściwa pielęgnacja nóg i stóp diabetyków. Gojenie ran u diabetyków jest zwolnione.

Osoby chore na cukrzycę cierpią na słabe krążenie, neuropatię, długi czas leczenia ran, mają osłabiony układem immunologiczny. Cyrkulacja krwi w obrębie stóp staje się jeszcze trudniejsze dla osób z cukrzycą. Odcięcie obiegu krwi może prowadzić do drętwienie stóp, podczas zranienia nogi diabetycy nie wiedzą o tym. Chorzy na cukrzycę nie czują ucisków na stopy podczas codziennej działalności. Stopa cukrzycowa to dolegliwość, która nieleczona może doprowadzić do poważnych powikłać. Gojenie ran na stopie osoby chorej na cukrzycę jest utrudnione, dlatego należy zwrócić uwagę na każde nawet najmniejsze zranienia.

Owrzodzenia

Jednym z najczęstszych problemów związanych ze stopą cukrzycową są owrzodzenia, które mogą występować na stopach i są rezultatem słabego krążenie i ciśnienie krwi. Owrzodzenia mogą się zostać zainfekowane, co powoduje powstawanie trudno gojących się ran, a infekcja może dotrzeć aż do kości. U diabetyków mogą również rozwijać się deformacje stóp, a utrata czucia w stopie może prowadzić do utraty palców czy w ostateczności do utraty stóp, jeśli stopa zostanie poważnie uszkodzona.

Opieka stopy cukrzycowej

Opieka stopy cukrzycowej obejmuje wiele czynności, w tym dbanie o krążenie krwi w stopach, regularne badania stóp na objawy neuropatii i owrzodzeń, używanie odpowiedniego obuwia, utrzymywanie stóp w czystości i suchości. Istnieją pewne spory co do obuwia noszonego przez chorych na cukrzycę, niektórzy lekarze po prostu polecają wygodne obuwie, takie które nie wywiera nacisku na stopy, podczas gdy inni wolą widzieć swoich pacjentów noszących indywidualnie dopasowanych buty rehabilitacyjne. Lekkie ćwiczenia i masaż stóp może również pomóc w utrzymaniu ich w zdrowiu. Należy zwracać uwagę na wszystkie rany na stopach, gojenie ran ma zasadnicze znaczenie dla stanu zdrowia osób chorych na cukrzycę.

W przypadku, gdy stopa jest zakażona lub występuje owrzodzenie, wymagane jest szybka reakcja wspomagająca gojenie, aby zmniejszyć ryzyko utraty stopy.

>> Czytaj więcej: Jak dbać o stopę cukrzycową

Jak dbać o ranę stopy cukrzycowej

leczenie stopy cukrzycowej

Leczenie rany stopy cukrzycowej

Odpowiednie leczenie rany stopy cukrzycowej należy rozpocząć od zatrzymania krwawienia. Jeśli to nie jest możliwe, osoba chora ta powinna zostać przewieziona do centrum pomocy medycznej. Rana powinna być oczyszczona za pomocą środka dezynfekującego, a następnie na rany należy położyć opatrunek z czystego bandaża. Bandaż powinien być wymieniany regularnie raz na dobę, a rana powinna być kontrolowana. Jeżeli stan rany stopy cukrzycowej pogorszy się w jakikolwiek sposób, chory wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Rany cukrzycowe na nogach nigdy nie powinny być ignorowane., gojenie ran cukrzycowych powinno być codziennie kontrolowane. Należy codziennie zwracać uwagę na stan rany. Nawet coś, co wydaje drobnym zranieniem może powodować poważne infekcje, ponieważ chorzy na cukrzycę nie czują bólu ze względu na drętwienie spowodowane neuropatią. Neuropatia cukrzycowa to uszkodzenie nerwów, które mogą dotyczyć nóg, rąk oraz innych części ciała. Oprócz drętwienia, objawami neuropatii są uczucia wbijania szpilek i igieł; to uczucie może zagłuszać ból. Jeśli rana stopy cukrzycowej nie jest leczona, może to doprowadzić nawet do konieczności amputacji stopy.

Zabezpieczanie przed powstawaniem ran cukrzycowych stóp

Doskonałym sposobem, aby zapobiec leczenia ran cukrzycowych stóp jest codzienny zwyczaj sprawdzania nogi i unikanie bycia boso, chyba że jest się łóżku. Nawet przebywając w domu, powinny być noszone pantofle, ponieważ nawet drobne cząsteczki mogą wcisnąć w stopę i ostatecznie doprowadzić do podrażnień lub infekcji. Podczas gdy większość zdrowych ludzi może czuć podrażnienia nawet niewielkich cząstek wciśniętych w stopę od razu, ktoś z neuropatią cukrzycową nie wyczuwa tych małych podrażnień.

Diabetycy z neuropatią nie powinni sami obcinać sobie paznokci. Główną przyczyną cukrzycowych ran stóp jest obcinanie paznokci przez diabetyków. Chorzy na neuropatię starają się skrócić swoje paznokcie, gdy czują odrętwiałe stopy, łatwo wtedy przeciąć skórę obok paznokcia. Pozornie niewielki problem może prowadzić do poważnych infekcji, chyba że jest zatrzymane krwawienie i rana jest utrzymana w czystości, wówczas gojenie ran przebiega szybciej. Jeśli nie można zatrzymać krwawienia z rany, wtedy sytuacja jest znacznie gorsza i nie powinno się wahać w uzyskaniu pomocy medycznej.

Aby zapobiec ranom cukrzycowym stóp powinno się używać skarpetek oraz wygodnego obuwia. Odpowiednie dopasowanie butów jest bardzo ważne. Jeżeli stopa maja zbyt dużo miejsca w bucie i może się poruszać się, może to powodować pęcherze, które z kolei mogłoby się otworzyć i spowodować rany cukrzycowe stopy. Pęcherze lub owrzodzenia na stopach spowodowanych przez źle dopasowane buty powinny być oczyszczone środkiem dezynfekującym, a rana pokryta miękką bandażem. Pianki lub wkładki umieszczane wewnątrz obuwia mogą pomóc lepiej dopasować je do stóp, dzięki temu istnieje mniejsze narażenie na uszkodzenie stóp i powstanie rany cukrzycowej – pamiętajmy gojenie ran cukrzycowych często nie jest łatwe i lepiej  zapobiegać ich powstawaniu.

>> Czytaj więcej: Leczenie ran otwartych

Older posts «